هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا، عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی را ستایش میکند. شاعر بر اهمیت رسیدن به وحدت با خدا، دوری از همنشینی با خلق، و پیمودن راه عشق تأکید دارد. همچنین، از عاشقان میخواهد که در مسیر عشق ثابت قدم باشند و به ظواهر دنیوی توجه نکنند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و فلسفهی تصوف دارد.
شماره ۱۱۷ - ای آنکه همه سوختنت از پی کامست
ای آنکه همه سوختنت از پی کامست
تا در دل گرمم نرسی کار تو خامست ۱
درویش چو در مشرب توحید رسیدی
همصحبتی خلق دگر بر تو حرامست ۲
ای مرد خدا از تو باو راه بسی نیست
گر پای طلب پیش نهی یکدوسه گامست ۳
در وادی عشقست اگر هست شکاری
باقی همه چون مینگرم دانه و دامست ۴
عاشق به ازین دیده نگهدار و مرو دور
کان مه که ز کویش طلبی بر لب بامست ۵
عاشق نکند فرق سیاهی و سفیدی
این نکته که گفتم سخن شاه غلامست ۶
مجنون ز در خانه ی لیلی نرود پیش
دیوانه چه داند که ره کعبه کدامست ۷
ساقی می اگر درد بود عذر میاور
پیش آر که کیفیت می در ته جامست ۸
از جای بلند آمده است این سخن دور
خوش باد فغانی نفست این چه کلامست ۹
تا در دل گرمم نرسی کار تو خامست ۱
درویش چو در مشرب توحید رسیدی
همصحبتی خلق دگر بر تو حرامست ۲
ای مرد خدا از تو باو راه بسی نیست
گر پای طلب پیش نهی یکدوسه گامست ۳
در وادی عشقست اگر هست شکاری
باقی همه چون مینگرم دانه و دامست ۴
عاشق به ازین دیده نگهدار و مرو دور
کان مه که ز کویش طلبی بر لب بامست ۵
عاشق نکند فرق سیاهی و سفیدی
این نکته که گفتم سخن شاه غلامست ۶
مجنون ز در خانه ی لیلی نرود پیش
دیوانه چه داند که ره کعبه کدامست ۷
ساقی می اگر درد بود عذر میاور
پیش آر که کیفیت می در ته جامست ۸
از جای بلند آمده است این سخن دور
خوش باد فغانی نفست این چه کلامست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - آه کان ابرو کمان چشم سیاه از ناز بست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - آمد سحاب و چهره ی گلها ز خواب شست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.