هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، دلسوزی، و تأثیرات عمیق عشق بر عقل و احساسات سخن میگوید. همچنین، از مفاهیمی مانند شوق، بلای عشق، و زیباییهای طبیعت استفاده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۵ - چون بدلسوزی من یار زبان تیز کند
چون بدلسوزی من یار زبان تیز کند
بسخن پسته ی خندان شکر آمیز کند ۱
گر دهان تلخی فرهاد بدآمد، شیرین
خنده بر انجمن عشرت پرویز کند ۲
عقل را جادوی بابل کند از غایت شوق
عشق هر نکته که از لعل تو انگیز کند ۳
دانه ی مرغ بلا خواره همان سنگ بلاست
آسمان گر چمن دهر گهر ریز کند ۴
وه چه دیده ست فغانی ز پی کسب نظر
گر بفردوس رود رغبت تبریز کند ۵
بسخن پسته ی خندان شکر آمیز کند ۱
گر دهان تلخی فرهاد بدآمد، شیرین
خنده بر انجمن عشرت پرویز کند ۲
عقل را جادوی بابل کند از غایت شوق
عشق هر نکته که از لعل تو انگیز کند ۳
دانه ی مرغ بلا خواره همان سنگ بلاست
آسمان گر چمن دهر گهر ریز کند ۴
وه چه دیده ست فغانی ز پی کسب نظر
گر بفردوس رود رغبت تبریز کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - گر تلخ شدی سوز تو از سینه کجا شد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - هر دل که گرم از آتش پنهان من شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.