غزل ۳۵۷ - حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام

حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام
تفاوتی نکند گر دعاست یا دشنام ۱

حریف دوست که از خویشتن خبر دارد
شراب صرف محبت نخورده است تمام ۲

اگر ملول شوی یا ملامتم گویی
اسیر عشق نیندیشد از ملال و ملام ۳

من آن نیم که به جور از مراد بگریزم
به آستین نرود مرغ پای بسته به دام ۴

بسی نماند که پنجاه ساله عاقل را
به پنج روز به دیوانگی برآید نام ۵

مرا که با توام از هر که هست باکی نیست
حریف خاص نیندیشد از ملامت عام ۶

شب دراز نخفتم که دوستان گویند
به سرزنش عجبا للمحب کیف ینام ۷

تو در کنار من آیی من این طمع نکنم
که می‌نیایدت از حسن وصف در اوهام ۸

ضرورت است که روزی بسوزد این اوراق
که تاب آتش سعدی نیاورد اقلام ۹