درباره نسیمی
سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس میزنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - ترجیع بند
شمارهٔ ۲ - مستزاد
شمارهٔ ۳ - مخمس ترکیب
شمارهٔ ۴ - مسدس ترکیب
شمارهٔ ۵ - مسمط
شماره ۶ - دانی بیان آنکه اذا الشمس کورت
شماره ۷ - جرمی که کرده ام اگر آری به روی من
شماره ۸ - توبه کند کسی که به وقت گل از شراب
شماره ۹ - آدم به سهو کرد خطایی و سجده کرد
شمارهٔ ۱۰ - ماده تاریخ قتل فضل الله
شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
شماره ۱۲ - سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمی آرد
شماره ۱۳ - گرچه شیطان الرجیم از راه انصافم ببرد
شماره ۱۴ - خدا را، مصطفی را، مرتضی را
شماره ۱۵ - هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »
شماره ۱۶ - بر بساط عشق این شطرنج ذات
شماره ۱۷ - ای «سقاهم ربهم » نام لبت
شماره ۱۸ - گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیست
شماره ۱۹ - از نسیمت نفخه عیسی دمی است
شماره ۲۰ - پرده از رخسار خود بردار باز
شماره ۲۱ - ای جهان عشق بی رویت حرام
شماره ۲۲ - آفتاب مشرق از مغرب زمین
شماره ۲۳ - ای نسیم سحری! غالیه بار آمده ای
شماره ۲۴ - چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرف
شماره ۲۵ - من آن مردم که پیش از مرگ مردم
شماره ۲۶ - آن کتابی که پر ز اسرار است