درباره نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - ترجیع بند شمارهٔ ۲ - مستزاد شمارهٔ ۳ - مخمس ترکیب شمارهٔ ۴ - مسدس ترکیب شمارهٔ ۵ - مسمط شماره ۶ - دانی بیان آنکه اذا الشمس کورت شماره ۷ - جرمی که کرده ام اگر آری به روی من شماره ۸ - توبه کند کسی که به وقت گل از شراب شماره ۹ - آدم به سهو کرد خطایی و سجده کرد شمارهٔ ۱۰ - ماده تاریخ قتل فضل الله شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل شماره ۱۲ - سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمی آرد شماره ۱۳ - گرچه شیطان الرجیم از راه انصافم ببرد شماره ۱۴ - خدا را، مصطفی را، مرتضی را شماره ۱۵ - هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب » شماره ۱۶ - بر بساط عشق این شطرنج ذات شماره ۱۷ - ای «سقاهم ربهم » نام لبت شماره ۱۸ - گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیست شماره ۱۹ - از نسیمت نفخه عیسی دمی است شماره ۲۰ - پرده از رخسار خود بردار باز شماره ۲۱ - ای جهان عشق بی رویت حرام شماره ۲۲ - آفتاب مشرق از مغرب زمین شماره ۲۳ - ای نسیم سحری! غالیه بار آمده ای شماره ۲۴ - چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرف شماره ۲۵ - من آن مردم که پیش از مرگ مردم شماره ۲۶ - آن کتابی که پر ز اسرار است