شماره ۱ - گهی سماع زنی گاه بر بط و گه چنگ شماره ۲ - راست گفتی عتاب او بر من شماره ۳ - ماه منیر صورت ماه درفش تست شماره ۴ - زو دوسترم هیچ کسی نیست و گرهست شماره ۵ - میان خواجه و توو میان خواجه و من شماره ۶ - صحرای سنگ روی و که سنگلاخ را شماره ۷ - دل برد و مرا نیز به مردم نشمرد شماره ۸ - چون درو عصیان و خذلان تو ای شه راه یافت شماره ۹ - در ایوانی که تو خواهی ترا باغ ارم سازد شماره ۱۰ - بهره تو آفرین می شد زسعد مشتری شماره ۱۱ - تا نبود چون همای فرخ کرگس شماره ۱۲ - با هنر او همه هنرها یافه شماره ۱۳ - از حسن رای تست که گیتی سرای تست شماره ۱۴ - نیکو مثلی زده ست شاها دستور شماره ۱۵ - آشکو خد برزمین هموار بر شماره ۱۶ - بخت شماو عز شما هر دو بر فزون شماره ۱۷ - اندر میزد حاتم طایی تویی به جود شماره ۱۸ - بهانه جوید بر حال خویش و همت خویش شماره ۱۹ - هوازی مرا گوید آن شکرین لب شماره ۲۰ - من چون چنان بدیدم جستم زجای خواب شماره ۲۱ - ای کرده مرا خنده خریش همه کس شماره ۲۲ - میدانت حربگاهست خون عدوت آب شماره ۲۳ - بدانسان که هستی چنان می نمای شماره ۲۴ - مرا گریستن اندر غم تو آیین گشت شماره ۲۵ - کاروانی بی سرا کم داد جمله بارکش شماره ۲۶ - زسر ببرد شاخ و ز تن بدرد پوست شماره ۲۷ - کوس تو کرده ست بر هر دامن کوهی غریو شماره ۲۸ - خیز تا گل چنیم و لاله چنیم شماره ۲۹ - بر شاد گونه تکیه زده شاد و شاد کام شماره ۳۰ - به مهمان هوازی شاد گردم شماره ۳۱ - روز رزم از بیم او در دست و در پای عدو شماره ۳۲ - بفروز و بسوز پیش خویش امشب شماره ۳۳ - من پیرم و فالج شده ام اینک بنگر شماره ۳۴ - یکی شادمانی بد اندر جهان شماره ۳۵ - پیاده سپه آرای او دویست هزار شماره ۳۶ - از ره صورت باشد چون او شماره ۳۷ - تا زر نباشد به قدر سرمه شماره ۳۸ - تا مورد سبز باشد چون زمرد شماره ۳۹ - تا خوید نباشد به رنگ لاله شماره ۴۰ - لیک نزدیک او چنان باشد شماره ۴۱ - د رتنور ویل بادا دشمنت شماره ۴۲ - ایا خورشید سالاران گیتی شماره ۴۳ - ای دیده ها چو دیده غوک آمده برون شماره ۴۴ - تا سرخ بود چون رخ معشوقان نارنج شماره ۴۵ - نامه مانی با نامه تو ژاژست شماره ۴۶ - هر چون نگرم قصه من با کرم تو شماره ۴۷ - پسر آن ملکی تو که به مردی بگشاد شماره ۴۸ - ناب است هر آن چیز که آلوده نباشد