درباره واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع ملقب به رفیعالدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید.
وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة میباشد.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شمارهٔ ۱ - سپاس یزدان
شمارهٔ ۲ - مناجات
شماره ۳ - فرازنده دست و تیغ زبان
شماره ۴ - چنین تا رسید از خراسان خبر
شماره ۵ - چو آماده شد لشکر کینه خواه
شماره ۶ - چه درگاه؟ درگاه شاه گزین!
شماره ۷ - ز بهر طواف حریمی چنین
شماره ۸ - وزآن سو چو شیبانی بدگهر
شماره ۹ - چنین گفت شاه فلک اقتدار
شماره ۱۰ - کشیدند گردون تکی با شکوه
شماره ۱۱ - چو دید آن چنان شیبک بدگهر
شماره ۱۲ - چه عبرت از این خوبتر ای گزین
شمارهٔ ۱۳ - مثنوی سفرنامه مازندران واعظ و تعریف شهر اشرف و مدح شاه عباس ثانی