ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۲
به نبرد بسیار بیندیش که بار گران با تو نباشد. فردوسی : پادشاهی اسکندر
بخش ۴۳ - به بابل همان روز شد دردمند
به بابل همان روز شد دردمند فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹ - کی رفتهای زدل که تمنا کنم تو را
کی رفتهای زدل که تمنا کنم تو را نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۲ - ذره از مهر تابان دم مزن
ذره از مهر تابان دم مزن مفاتیح الجنان : بعضی از دعاهای مشهور
دعاى سمات
این دعا معروف به دعای شبوّر [دعای عطا و بخشش] است که خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشیده نباشد که این دعا از دعاهای مشهور است و بیشتر علمای گذشته بر خواندن این دعا مواظبت داشتند. مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱ - سر آغاز
شه حسامالدین که نور انجم است ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۱ - ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم
ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۲
پسر من! کرفکاندیش بوی، نه گناهاندیش، چه مردم تا جاودان زمان زنده نی، چه چیز که آن مینوی (است)، بایستنیتر (پایندهتر) جامی : اعتقادنامه
بخش ۴ - اشارة الی صفاته سبحانه
به صفات کمال موصوف است ایرج میرزا : غزل ها
غزل ۹ - یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگر
یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگر نهج البلاغه : خطبه ها
نکوهش سرپیچی از فرمان رهبری در جریان حکمیت
و من خطبة له عليهالسلام بعد التحكيم و ما بلغه من أمر الحكمين و فيها حمد اللّه على بلائه ثم بيان سبب البلوى ترانه های کودکانه : بخش اول
سوزن و پارچه
قیچی من میتونه ملکالشعرای بهار : آیینۀ عبرت
بخش دوم - از اتابکان فارس تا نادرشاه افشار
هم اتابیکان به ملک فارس چتر افراشتند سعدی : مراثی
در زوال خلافت بنیعباس
آسمان را حق بود گر خون بگرید بر زمین جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۸ - عقد بیست و هفتم در اخلاص که پای همت بر سر هوا نهادن است و گردن ارادت از ربقه ریا گشادن
ای به خود رسته که چون شاخ گیا کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۷ - بی تو مرا چشم جهان بین ترست
بی تو مرا چشم جهان بین ترست ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن
ای نرگست به خلق در فتنه بازکن جامی : دفتر اول
بخش ۱۹ - در کشف و اظهار آنکه در نفس کلمه طیبه لااله الاالله اشارتی هست به ستر و اخفای آن
حرفها را به وقت نطق و بیان ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۹۹ - ای کمانابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی
ای کمانابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی جامی : سلسلةالذهب
بخش ۲۰ - از دفتر سوم سلسلة الذهب در حمد ایزد
حمد ایزد نه کار توست، ای دل!
فقرۀ ۳۲
به نبرد بسیار بیندیش که بار گران با تو نباشد. فردوسی : پادشاهی اسکندر
بخش ۴۳ - به بابل همان روز شد دردمند
به بابل همان روز شد دردمند فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹ - کی رفتهای زدل که تمنا کنم تو را
کی رفتهای زدل که تمنا کنم تو را نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۲ - ذره از مهر تابان دم مزن
ذره از مهر تابان دم مزن مفاتیح الجنان : بعضی از دعاهای مشهور
دعاى سمات
این دعا معروف به دعای شبوّر [دعای عطا و بخشش] است که خواندن آن در ساعت آخر روز جمعه مستحب است و پوشیده نباشد که این دعا از دعاهای مشهور است و بیشتر علمای گذشته بر خواندن این دعا مواظبت داشتند. مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱ - سر آغاز
شه حسامالدین که نور انجم است ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۱ - ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم
ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۲
پسر من! کرفکاندیش بوی، نه گناهاندیش، چه مردم تا جاودان زمان زنده نی، چه چیز که آن مینوی (است)، بایستنیتر (پایندهتر) جامی : اعتقادنامه
بخش ۴ - اشارة الی صفاته سبحانه
به صفات کمال موصوف است ایرج میرزا : غزل ها
غزل ۹ - یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگر
یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگر نهج البلاغه : خطبه ها
نکوهش سرپیچی از فرمان رهبری در جریان حکمیت
و من خطبة له عليهالسلام بعد التحكيم و ما بلغه من أمر الحكمين و فيها حمد اللّه على بلائه ثم بيان سبب البلوى ترانه های کودکانه : بخش اول
سوزن و پارچه
قیچی من میتونه ملکالشعرای بهار : آیینۀ عبرت
بخش دوم - از اتابکان فارس تا نادرشاه افشار
هم اتابیکان به ملک فارس چتر افراشتند سعدی : مراثی
در زوال خلافت بنیعباس
آسمان را حق بود گر خون بگرید بر زمین جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۸ - عقد بیست و هفتم در اخلاص که پای همت بر سر هوا نهادن است و گردن ارادت از ربقه ریا گشادن
ای به خود رسته که چون شاخ گیا کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۷ - بی تو مرا چشم جهان بین ترست
بی تو مرا چشم جهان بین ترست ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن
ای نرگست به خلق در فتنه بازکن جامی : دفتر اول
بخش ۱۹ - در کشف و اظهار آنکه در نفس کلمه طیبه لااله الاالله اشارتی هست به ستر و اخفای آن
حرفها را به وقت نطق و بیان ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۹۹ - ای کمانابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی
ای کمانابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی جامی : سلسلةالذهب
بخش ۲۰ - از دفتر سوم سلسلة الذهب در حمد ایزد
حمد ایزد نه کار توست، ای دل!
