سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۵۴ - حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف
حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف سعیدا : غزلیات
شماره ۱۲۲ - کسی که چشم تو را شوخ و دلربا گفته است
کسی که چشم تو را شوخ و دلربا گفته است نهج البلاغه : حکمت ها
هشدار از دست ندادن نعمت ها
وَ قَالَ عليهالسلام اِحْذَرُوا نِفَارَ اَلنِّعَمِ فَمَا كُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۲ - ای دل زنفاق درگذر تا برهی
ای دل زنفاق درگذر تا برهی حافظ : غزلیات
غزل ۱۲۱ - هر آن که خاطر مجموع و یار نازنین دارد
هر آن که خاطر مجموع و یار نازنین دارد عطار نیشابوری : اشترنامه
رسیدن سالك با پرده اول
میبرید او راه خود در پرده باز نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش هاى اخلاقى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلْجُودُ حَارِسُ اَلْأَعْرَاضِ طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۹۸ - دندان ستم بر همه تیز است فلک را
دندان ستم بر همه تیز است فلک را نهج البلاغه : حکمت ها
توبيخ نكوهش كننده دنيا
وَ قَالَ عليهالسلام وَ قَدْ سَمِعَ رَجُلاً يَذُمُّ اَلدُّنْيَا أَيُّهَا اَلذَّامُّ لِلدُّنْيَا اَلْمُغْتَرُّ بِغُرُورِهَا اَلْمَخْدُوعُ بِأَبَاطِيلِهَا أَ تَغْتَرُّ بِالدُّنْيَا ثُمَّ تَذُمُّهَا أَنْتَ اَلْمُتَجَرِّمُ عَلَيْهَا أَمْ هِيَ اَلْمُتَجَرِّمَةُ عَلَيْكَ نهج البلاغه : حکمت ها
تفاوت اخلاقى مردان و زنان
وَ قَالَ عليهالسلام خِيَارُ خِصَالِ اَلنِّسَاءِ شِرَارُ خِصَالِ اَلرِّجَالِ اَلزَّهْوُ وَ اَلْجُبْنُ وَ اَلْبُخْلُ فَإِذَا كَانَتِ اَلْمَرْأَةُ مَزْهُوَّةً لَمْ تُمَكِّنْ مِنْ نَفْسِهَا وَ إِذَا كَانَتْ بَخِيلَةً حَفِظَتْ مَالَهَا وَ مَالَ بَعْلِهَا وَ إِذَا كَانَتْ جَبَانَةً فَرِقَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يَعْرِضُ لَهَا ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۴۹ - یاقوت لب
تا مَهِ روی تو از پرده عیان میگردد خاقانی : رباعیات
شماره ۱۷۹ - ای نیش به دل زین فلک سفله نواز
ای نیش به دل زین فلک سفله نواز خاقانی : رباعیات
شماره ۲۳۰ - من دست به شاخ مه مثالی زدهام
من دست به شاخ مه مثالی زدهام کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱۷ - جذبه ای خواهم که از خود نیز روگردان شوم
جذبه ای خواهم که از خود نیز روگردان شوم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳۲ - ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانم
ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۲۱۰ - رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد
رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد نهج البلاغه : حکمت ها
نکوهش عجله و سستى
وَ قَالَ عليهالسلام مِنَ اَلْخُرْقِ اَلْمُعَاجَلَةُ قَبْلَ اَلْإِمْكَانِ وَ اَلْأَنَاةُ بَعْدَ اَلْفُرْصَةِ امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۷۲ - هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام
هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۲۵ - یک گریبان نیست کز بیداد آن مه پاره نیست
یک گریبان نیست کز بیداد آن مه پاره نیست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۲۰ - با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
شماره ۳۵۴ - حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف
حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف سعیدا : غزلیات
شماره ۱۲۲ - کسی که چشم تو را شوخ و دلربا گفته است
کسی که چشم تو را شوخ و دلربا گفته است نهج البلاغه : حکمت ها
هشدار از دست ندادن نعمت ها
وَ قَالَ عليهالسلام اِحْذَرُوا نِفَارَ اَلنِّعَمِ فَمَا كُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۲ - ای دل زنفاق درگذر تا برهی
ای دل زنفاق درگذر تا برهی حافظ : غزلیات
غزل ۱۲۱ - هر آن که خاطر مجموع و یار نازنین دارد
هر آن که خاطر مجموع و یار نازنین دارد عطار نیشابوری : اشترنامه
رسیدن سالك با پرده اول
میبرید او راه خود در پرده باز نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش هاى اخلاقى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلْجُودُ حَارِسُ اَلْأَعْرَاضِ طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۹۸ - دندان ستم بر همه تیز است فلک را
دندان ستم بر همه تیز است فلک را نهج البلاغه : حکمت ها
توبيخ نكوهش كننده دنيا
وَ قَالَ عليهالسلام وَ قَدْ سَمِعَ رَجُلاً يَذُمُّ اَلدُّنْيَا أَيُّهَا اَلذَّامُّ لِلدُّنْيَا اَلْمُغْتَرُّ بِغُرُورِهَا اَلْمَخْدُوعُ بِأَبَاطِيلِهَا أَ تَغْتَرُّ بِالدُّنْيَا ثُمَّ تَذُمُّهَا أَنْتَ اَلْمُتَجَرِّمُ عَلَيْهَا أَمْ هِيَ اَلْمُتَجَرِّمَةُ عَلَيْكَ نهج البلاغه : حکمت ها
تفاوت اخلاقى مردان و زنان
وَ قَالَ عليهالسلام خِيَارُ خِصَالِ اَلنِّسَاءِ شِرَارُ خِصَالِ اَلرِّجَالِ اَلزَّهْوُ وَ اَلْجُبْنُ وَ اَلْبُخْلُ فَإِذَا كَانَتِ اَلْمَرْأَةُ مَزْهُوَّةً لَمْ تُمَكِّنْ مِنْ نَفْسِهَا وَ إِذَا كَانَتْ بَخِيلَةً حَفِظَتْ مَالَهَا وَ مَالَ بَعْلِهَا وَ إِذَا كَانَتْ جَبَانَةً فَرِقَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يَعْرِضُ لَهَا ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۴۹ - یاقوت لب
تا مَهِ روی تو از پرده عیان میگردد خاقانی : رباعیات
شماره ۱۷۹ - ای نیش به دل زین فلک سفله نواز
ای نیش به دل زین فلک سفله نواز خاقانی : رباعیات
شماره ۲۳۰ - من دست به شاخ مه مثالی زدهام
من دست به شاخ مه مثالی زدهام کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۱۷ - جذبه ای خواهم که از خود نیز روگردان شوم
جذبه ای خواهم که از خود نیز روگردان شوم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳۲ - ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانم
ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۲۱۰ - رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد
رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد نهج البلاغه : حکمت ها
نکوهش عجله و سستى
وَ قَالَ عليهالسلام مِنَ اَلْخُرْقِ اَلْمُعَاجَلَةُ قَبْلَ اَلْإِمْكَانِ وَ اَلْأَنَاةُ بَعْدَ اَلْفُرْصَةِ امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۷۲ - هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام
هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۲۵ - یک گریبان نیست کز بیداد آن مه پاره نیست
یک گریبان نیست کز بیداد آن مه پاره نیست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۲۰ - با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
