عبارات مورد جستجو در ۲۵۹۸۰ گوهر پیدا شد:
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۲۳ - گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئه
برو به گوهر
گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئه
امیر گته کهه، ته گُو کزْا نَچُوئهْ
سی سالهْ بالْغمهْ، انتظارمهْ خُوئه
هلاگلهْ باغْ‌رهْ چنگْ (چَکْ) ندامه گُوئهْ
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۲۴ - کَرهْ سنگهْ دَشتْ، چشمه دَرْ بیمُو لارهْ
برو به گوهر
کَرهْ سنگهْ دَشتْ، چشمه دَرْ بیمُو لارهْ
مه دوستْ بَخرهْ، دیم بَکّنهْ انارهْ
هر کس که منه دوسِّ تما (طما) ره داره
یک تیرْ بَخرهْ، شصت و چهار سر داره
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۲۶ - ستاره بلنْ بلنْ تری ستارهْ
برو به گوهر
ستاره بلنْ بلنْ تری ستارهْ
به این بلنّی، هارش مه دوسْ دیاره
اگر خانی مه دوسْ چه نشونی دارهْ
صَدفْ دَنّون و نازْکهْ لُوشهْ دارهْ
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۲۷ - امروزْ چَنْ روزهْ، مه بلبلْ نادیاره
برو به گوهر
امروزْ چَنْ روزهْ، مه بلبلْ نادیاره
وطنْ هاکردهْ، ملکِ خیرودْکناره
اون خیرودکنار، مه بازک شکاره
اُویِ خیره‌رو، مه یارْ رهْ سازْگاره
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۳۱ - تعریفْ کمّه چَنْ چیزره چنون خجیره
برو به گوهر
تعریفْ کمّه چَنْ چیزره چنون خجیره
بادْمِ چش و چاچی کَمُونْ خجیره
اُویِ زمزم، چاهِ زنخدون خجیره
یارْ داره کسی، بو قدردونْ خجیره
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۳۲ - امیر گنه: گشتِ بدنْ جای حُوره
برو به گوهر
امیر گنه: گشتِ بدنْ جای حُوره
ونه میوه‌یِ بهشت بَچّینمْ دوره
دیرهْ شَرْ بدیمهْ سینه‌هایِ سُورهْ
سوُدَکْتْ منهْ دلْ رهْ، دونستمهْ نَورهْ
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۴۳ - ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
برو به گوهر
ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
زینتْ بَکردهْ تَنْ رهْ طلا بساته
عَقیقِ یَمْن، دُرِّ یکتا بساته
دُرّ ره به میُونِ صَدفْ جا بساته
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۴۵ - هر گاه که بُناگوش بَکشی کَمُون ته
برو به گوهر
هر گاه که بُناگوش بَکشی کَمُون ته
هر روزْ صد وارْ، ونه بئوئمْ قربونْ ته
امیر گنه: حوری روشْ، مو میونْ ته
چه گنی سَرِ پلْ بَئیرمْ دامونْ ته
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۴۶ - زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
برو به گوهر
زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
هر نیمه هزارْ کشتهْ دَریته داره
کٰاکلْ اَژدها سُون آدمی بقْمارهْ
مجیکْ خدنگْ آسا، فتنه رهْ سَرْ داره
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۵۰ - زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
برو به گوهر
زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
گاهی به خشی، گاهی به ناخش گیره
امیر گنه: این‌کار به فلک خش گیره؟
منْ زندهْ بوئمْ، دوستْ لَحَدْ ره کَشْ گیره
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۵۷ - امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری
برو به گوهر
امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری
دَپیتهْ گِل دلهْ مشکِ تتاری
زنگی به گِلِ سَرْ کنّهْ دادهْ داری
نهْلْنه، ته وَرْ کنمْ بیقراری
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۵۹ - کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
برو به گوهر
کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
کَمُون برفه و مَستهْ چشْمونِ خویی
گوهر گله دیمْ، چیرهْ همه تَرْ بُویی
جان و سر و مالْ هَرْ سه کمّه گرویی
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۶۸ - امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
برو به گوهر
امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی
لازمْ کنّهْ ته خال و خطِّ وَرْگویی
سوگَندْ تنه خال رهْ، خَطِّ ماه نویی
شه جان ره فدا کمّهْ دوستِ هر مویی
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۷۶ - ابْر رهْ دیمه شَمسْ ره دَپیتْ چادرْ خویشی
برو به گوهر
ابْر رهْ دیمه شَمسْ ره دَپیتْ چادرْ خویشی
لَیْلْ ره دیمهْ باگِلْ ریجِنْ شهْ وَرْ کیشی
اُویی ظُلماتْ دیمهْ غزیره خویشی
همینْ گتْمه مه جانْ، مرهْ بَیتهْ پیشی
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۸۰ - مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
برو به گوهر
مه مَثل به اونْ یارْ بَوُوئنْ به خویشی
دکَتمهْ یک کَشْ چارهْ ندارهْ خویشی
مرهْ گننْ اینْ شَهرْ نَونهْ ته رویشی
گتمهْ هَر کَسِ کردارْ برایِ خویشی
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۸۷ - یُوسف صفتْ چاهِ بنْ مأوا بساتی
برو به گوهر
یُوسف صفتْ چاهِ بنْ مأوا بساتی
زلیخا صفتْ دیده ره جا بساتی
صَنعُون صفتْ شیدای ترسا بساتی
القصّه مرهْ آوارهْ جا بساتی
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۸۸ - اونْ روزِ اَزلْ که بنای دَنی بی،
برو به گوهر
اونْ روزِ اَزلْ که بنای دَنی بی،
شمس و قمرْ عالمْ ره بتّاونی بی،
پری، آدمی، کس به دَنی دَنی بی،
صد سال پیشتر ته عشقْ مه جا یکی بی
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۹۲ - امیر گنه: این ره که دَنی بکاشتی
برو به گوهر
امیر گنه: این ره که دَنی بکاشتی
قرآنِ سماوی هَمه جا ره داشتی
آزَرْ صنمخانه رهْ به نورْ هداشتی
اُونْ محٰالْ منه عشقْ به ته جا برداشتی
امیر پازواری : سه‌بیتی‌ها
شماره ۹ - چی وا (چی بو) بَمِردْ بومْ ته عشقِ وَرْمن‌ای هو
برو به گوهر
چی وا (چی بو) بَمِردْ بومْ ته عشقِ وَرْمن‌ای هو
بَتُومِّه دییِنْ شِه مَرگ، نَتُومِّهْ بی تو
جانْ دونّه که چی جانْ بَکنّیمهْ بی تو
دیده دونّه چی خینْ بَشِنیمّهْ بی تو
حقّْ دُونّه که رُسوایِ دَنیمِهْ بی تو
اَلْقِصّهْ که این عالمْ دِنیمهْ بی تو
امیر پازواری : سه‌بیتی‌ها
شماره ۱۴ - هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
برو به گوهر
هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
گردِ وَنوشهْ، هم بلبلْ زینهاره
چنگی به میونْ نیشتهْ، پیاله کاره
چشْ وازهْ، لُوخندهْ و برفهْ با یاره
اوّلْ تنه سَرْگمّهْ، که مه سَرْداره
دیدنیهْ تنه سَرْ که همه جا دیاره