تعداد ۹۶۸۵ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۴۷ - اگر برون نرود گل ز بوستان، چه کند
برو به گوهر
اگر برون نرود گل ز بوستان، چه کند
نسیم بی ادب افتاده و صبا گستاخ
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۵۰ - نیامدی که مبادا بمیرم از شادی
برو به گوهر
نیامدی که مبادا بمیرم از شادی
بیا که مرگ به از انتظار می باشد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۸۴ - به دور میکده باید شراب چندان ریخت
برو به گوهر
به دور میکده باید شراب چندان ریخت
که لای خم، ره آمد شد عسس بندد!
چه سان مویز نگردم به غورگی، که فلک
کمر به چیدن انگور نیمرس بندد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۹۳ - رسید موسم گل، باده در پیاله کنید
برو به گوهر
رسید موسم گل، باده در پیاله کنید
دماغ سوزی این کار، همچو لاله کنید
به آن پری بخورانید یک دو جام دلیر
چو بی خبر شود از خود، به من حواله کنید
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند
برو به گوهر
ثبات خانه تن را حباب می داند
بنای جلوه گری را سراب می داند
قدح که هیچ نمی داند از مراتب بزم
شراب را ز غم او کباب می داند
به نیم جو نخرد ذوق آرمیدن را
دلی که چاشنی اضطراب می داند
تو سیل اشک روان کن، که خود ره جو را
اگر چپ است وگر راست، آب می داند
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۰۴ - مشو ملول که ساغر ز دست خواهد شد
برو به گوهر
مشو ملول که ساغر ز دست خواهد شد
نصیب و قسمت ما آنچه هست خواهد شد
به قصد صنع خدا چون به خود نظاره کند
خداپرست نشد، خودپرست خواهد شد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۲۷ - به پنجه مژه از باغ، ژاله باید چید
برو به گوهر
به پنجه مژه از باغ، ژاله باید چید
به جای گل ز چمن داغ لاله باید چید
خراب تا نشود خانه، زود بر لب طاق
قرابه های می دیرساله باید چید
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۳۰ - تو تاب درد نداری، مپرس درد مرا
برو به گوهر
تو تاب درد نداری، مپرس درد مرا
به درد من چو رسی، دردمند خواهی شد
نصیحتی بشنو غنچه، پیش گل منشین
که از مصاحبتش هرزه خند خواهی شد
به تخم اشک من از جوی دیده گوید آب
که چون ز خاک برآیی، سپند خواهی شد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۳۷ - دو چشم من چو بر آن شوخ بی وفا افتاد
برو به گوهر
دو چشم من چو بر آن شوخ بی وفا افتاد
یکی گریست به حالم، یکی دگر خندید
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۵۸ - درین چمن، گل امسال همچو پار نبود
برو به گوهر
درین چمن، گل امسال همچو پار نبود
به جای غنچه شاداب، غیر خار نبود
صنوبر از همه سو آفتاب گز می کرد
ز برگ ریز خزان سایه با چنار نبود
پیاده، رو به عدم داشت فوج تاج خروس
بر اسب چوبی صد شاخ، یک سوار نبود
در آن مقام که رودش سرود مطرب داشت
امید زمزمه در چنگ جویبار نبود
چو گل، فروخته شد طفل مردمان از قحط
امید رزق، کسی را ز کردگار نبود
ز قحط سالی کشمیر گشت طغرا، خشک
مگو که از چه کلام تو آبدار نبود
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۶۷ - مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند
برو به گوهر
مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند
خطا ز دست پدر شد، پسر چه کار کند
صبا کجاست که از غنچه لبت، حرفی
زند به گوش خزان، کار صد بهار کند
نگه ذخیره نماید همیشه مردم چشم
که روز وعده او صرف انتظار کند
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۷۹ - ز بس به اهل وطن می کشد دلم در هند
برو به گوهر
ز بس به اهل وطن می کشد دلم در هند
اگر به هند کشم آه، در وطن شنوند
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۸۸ - تبسم از لب آن تندخو نمی آید
برو به گوهر
تبسم از لب آن تندخو نمی آید
چو آب لعل که موجش به رو نمی آید
چه سان کند مژه ام منع اشک ریزی چشم
عنان چشمه گرفتن ز جو نمی آید
کسی که داد چو خورشید، تن به عریانی
سرش به اطلس گردون فرو نمی آید
چو کودکی که بیفتد ز کتف دایه خود
ز ترس، بر سر دوشم سبو نمی آید
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۱۷ - به غیر ابروی جانان ندیده ام بیتی
برو به گوهر
به غیر ابروی جانان ندیده ام بیتی
که هر دو مصرعش از یکدگر بود بهتر
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۱۸ - ز تنگدستی اگر با زمین شوم یکسان
برو به گوهر
ز تنگدستی اگر با زمین شوم یکسان
چو نقش پا ننشینم بر آستانه غیر
ز سرگذشت دو زلفت فسانه هاست مرا
به وقت خواب مکن گوش بر فسانه غیر
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۴ - کسی نگفت که چون گل همیشه عریان باش
برو به گوهر
کسی نگفت که چون گل همیشه عریان باش
گهی نمد چو ثمرهای نیمرس می پوش
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۹ - رسید موسم دی، جام و شیشه پیش آور
برو به گوهر
رسید موسم دی، جام و شیشه پیش آور
تهی ز گرمی می در هوای سرد مباش
کریم، همت ناقص نمی کند به فقیر
دلت چو داد خدا، ناامید درد مباش
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۵۱ - هزار بار نگردید تا به گرد سرش
برو به گوهر
هزار بار نگردید تا به گرد سرش
نکرد از دو طرف، زلف دست در کمرش
ز چشم آینه حیرت نمی رود بیرون
خیال کیست، ندانم، همیشه در نظرش
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۵۳ - برون نرفت فغانت ز تنگنای فلک
برو به گوهر
برون نرفت فغانت ز تنگنای فلک
عبث درین قفس خالی از شکاف مباش
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۵۸ - ز آب خوردن بسیار، گل شود کمرنگ
برو به گوهر
ز آب خوردن بسیار، گل شود کمرنگ
مباش ای بت گلچهره، در شراب حریص