تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۳ - اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
برو به گوهر
اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
سرمایهٔ روزگارِ فانی همه هیچ
یاد این سخن از تجربه کاران دارم
غیر از غم یار جاودانی همه هیچ
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۴ - بلبل سر کرد ناله هنگام صبوح
برو به گوهر
بلبل سر کرد ناله هنگام صبوح
پیمانه گرفت لاله هنگام صبوح
احوال خمار شب به ساقی گفتم
پر کرد مرا پیاله هنگام صبوح
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۵ - در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
برو به گوهر
در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
یک دم نزدیم خوش نه در شام و نه بلخ
قدّم چو هلال شد ز بار مه و سال
تا چند بریم غره را باز به سلخ؟
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۶ - با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
برو به گوهر
با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
در دیدهٔ ما یکی بود گلخن و کاخ
ما سینه زنیم بر در و بام قفس
چندان که پرد مرغ چمن شاخ به شاخ
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۷ - ابنای زمانه، لولیان آیینند
برو به گوهر
ابنای زمانه، لولیان آیینند
مدخوله روزگار، بی کابینند
ابلیس بود عامل و تلبیس، رئیس
در دهکده ای که خواجه تاشان اینند
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۸ - گر طالع پست، نارساییها کرد
برو به گوهر
گر طالع پست، نارساییها کرد
ور اشهب عمر، بادپاییها کرد
رسم عجبی نبود و آیین نوی
گر قحبهٔ دهر، بی وفایی ها کرد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۹ - خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
برو به گوهر
خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
ما را شب بخت تیره فیروز نشد
از داغ تو سینه راحت اندوز نشد
هرگز به چراغ، شام کس روز نشد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۰ - اکسیر محبت رخ ما کاهی کرد
برو به گوهر
اکسیر محبت رخ ما کاهی کرد
هجران ستیزه کار، جانکاهی کرد
از چرخ بلند، سینه خالی کردن
دشوار نبود، ناله کوتاهی کرد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۱ - در هجر تو ناله سینه فرسایی کرد
برو به گوهر
در هجر تو ناله سینه فرسایی کرد
ابر مژه خون دیده پالایی کرد
فرهاد غم تو آهنین بازو بود
بیهوده دل صبور خارایی کرد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۲ - شاخ گل من نظر به خاری نکند
برو به گوهر
شاخ گل من نظر به خاری نکند
رحمی به دل سینه فگاری نکند
ترسم نبرد دل از خروشیدن سود
ما خوار شویم و ناله کاری نکند
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۳ - دل در غم عشق، کامرانی نکند
برو به گوهر
دل در غم عشق، کامرانی نکند
تا ناله درفش کاویانی نکند
با یار گرانباری دل گفتم، گفت
بار غم ما به دل گرانی نکند
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۴ - پیوسته دی و تموز دم سردی کرد
برو به گوهر
پیوسته دی و تموز دم سردی کرد
با دردکشان زمانه بی دردی کرد
آه سحر و ناله به جایی نرسید
طالع پستی و دهر نامردی کرد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۵ - یک چند دل از پی تمنا گردید
برو به گوهر
یک چند دل از پی تمنا گردید
جانم هدف طعنه اعدا گردید
گردید ز هر طرف چو راهم بسته
راه سر کوی دوست پیدا گردید
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۶ - تا بر لب عاشق می گلگون ناید
برو به گوهر
تا بر لب عاشق می گلگون ناید
از دیده نمی شود شط خون ناید
خود را به خم باده درانداز حزین
هر بار، سبو درست بیرون ناید
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۷ - آمد به برم یار و چه زیبا آمد!
برو به گوهر
آمد به برم یار و چه زیبا آمد!
آرامش جان ناشکیبا آمد
عاری ز خودی شدم، حیاتم بخشید
آن کهنه پلاس رفت و دیبا آمد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۸ - عالی گهران و خوش عیاران رفتند
برو به گوهر
عالی گهران و خوش عیاران رفتند
از نقد وفا خزینه داران رفتند
بی یار نیم اگر چه بی یار منم
من ماندم و غم، چو غمگساران رفتند
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۹ - گفتم که به یاد یار خواهی آمد
برو به گوهر
گفتم که به یاد یار خواهی آمد
یا خون شده در کنار خواهی آمد
نه زان اثری نه زین نشانِ نظری
ای دل، توکجا به کار خواهی آمد؟
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۰ - یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟
برو به گوهر
یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟
لطفت به شکستگان پرستار افتد
غمخوارگی خلق جهان را دیدم
مگذار که با غیر توام کار افتد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۱ - آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
برو به گوهر
آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
از گلشن فیض، قسمتش داغ افتد
بر شاخ چو سنگ می زند رهگذری
گیرم که فتاد میوه، در باغ افتد
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۲ - نزدیک بود ز لب هوا بردارد
برو به گوهر
نزدیک بود ز لب هوا بردارد
آهی که سپهر را ز جا بردارد
عمریست که استوار دارم پا را
جایی که سپند گرم پا بردارد