اجتماعی

وحشی بافقی ناظر و منظور رو به میدان معانی کردن و تیغ دو زبان برآوردن در مدح شهسواری که از دو انگشت نوک تیغ دو سر دیدهٔ شرک را کور نمود و از بنان ذوالفقار پیکر باب خیبر گشاده وحشی بافقی فرهاد و شیرین در جستجوی جایی دلکش و سرزمینی خرم ناصرخسرو قصاید قصیده ۵۷ - چونکه نکو ننگری جهان چون شد؟ ناصرخسرو قصاید قصیده ۶۸ - بالای هفت چرخ مدور دو گوهرند ناصرخسرو قصاید قصیده ۷۱ - ای خواجه جهان حیل بسی داند ناصرخسرو قصاید قصیده ۸۳ - مردم سفله به سان گرسنه گربه ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۰۶ - بنالم به تو ای علیم قدیر ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۱۶ - ای تو را آروزی نعمت و ناز ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۲۸ - بفریفت این زمان چو آهرمنش ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۲۹ - وبال است بر مرد عمر درازش ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۳۰ - هر کس به نسب نیک ندانی و به آلش ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۵۴ - دل ز افتعال اهل زمانه ملا شدم ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۵۶ - ای بار خدای و کردگارم ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۶۰ - این چه خلق و چه جهان است، ای کریم؟ ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۶۵ - اگر با خرد جفت و اندر خوریم ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۶۸ - دوش تا هنگام صبح از وقت شام ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۰۸ - گرگ آمده است گرسنه و دشت پر بره ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۱۰ - ناید هگرز از این یله گو باره ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۲۶ - ای آنکه به تن ز ارزوی مال چو نالی ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۳۳ - جهان را نیست جز مردم شکاری