شماره ۳۸ - از هر نظری بولهبی در پیش است
شماره ۱۰۹ - این رافضیان که امت شیطانند
شماره ۱۱۵ - درد سر مردم همه از سر خیزد
شماره ۱۷۶ - هرکس که شود به مال دنیا فیروز
شماره ۱۹۸ - از صحبت همدمان این دور خلاف
شمارهٔ ۱ - در مدح جلال الدین اخستان شروان شاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - شبی سیاهتر از روی ورای اهریمن
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - با من چگونه بودی و بی من چگونهای؟
غزل ۱۷۵ - باز دوش آن صنم بادهفروش
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - از زبان اهل خراسان به خاقان سمرقند رکنالدین قلج طمغاج خان پسرخواندهٔ سلطان سنجر
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۶ - در مدح شمسالدین اغل بیک
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۶ - در تهنیت ماه رمضان و مدح مجد الدین ابوالحسن عمرانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۷ - مدح یکی از اقوام پادشاه کند
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح ضیاء الدین مودود احمد عصمی بعد از حبس
غزل ۳ - گر تو طالب عشقی، غم دمادمست اینجا
غزل ۱۱۷ - پیداست حال مردم رند، آن چنان که هست
غزل ۲۷۱ - زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمد
غزل ۴۶۹ - من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلام
غزل ۴۸۹ - مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتم
غزل ۷۴۵ - من که باشم؟ در زیان افتادهای