اجتماعی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۶۰ - امشب از فرقت او زنده نمی ماند شمع طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۷ - چند گویی در وجود دختر رز عیب نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۸ - درین چمن، گل امسال همچو پار نبود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۲ - بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۳ - بدین سان رخ ز من گر آن گل بدخو بگرداند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۱۰ - عیسی صفت است دختر رز طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۱۳ - حال طوفان زدگان هیچ نپرسید کسی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۹ - کو پیر مغان کز می اسرار زند حرف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۲ - ما را چه کار است، با کار مردم؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۱ - مجروح چون کلیدیم، ما از زبان مردم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۰ - یک نیستان خنده دارد بر تنم آزادگی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷۵ - کار اگر چنین باشد، مزد کار ما معلوم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۹۷ - درد مینای سپهرند همه خلق جهان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۲ - بگذر از تحریر، بلبل! فکر تقریری بکن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۲ - بهر حفظ سیم و زر، کارش درشتی کردن است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۱۸ - کنم گر جان فدای کودک اشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۲۵ - حاصل دنیا و دین را مفت نستاند کسی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۵۱ - بی وضو، دست به پیمانه صهبا نکنی طغرای مشهدی رباعیات شماره ۱۷ - دل بهر معاش، چند زحمت بکشد طغرای مشهدی رباعیات شماره ۱۹ - گویند جفا نصیب بی سامان است