غزل ۳۹۱ - ملک به سهو نویسد چو نامهٔ ستمش
غزل ۳۹۴ - تا برده ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش
غزل ۳۹۷ - دوش در صومعه آمد صنم باده فروش
بخش ۱۶ - ذکر منصور عباسی
بخش ۲۱ - ذکر منصور عباسی
بخش ۹ - و هر جانور که در این کارها اهمال نماید از استقامت معیشت محروم ماند: ضایع گردانیدن فرصت و، کاهلی در موسم حاجت و، تصدیق اخبار که محتمل صدق و کذب باشد و
بخش ۲ - و چون یکچندی بگذشت و طایفه ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن سابق دیدم نفس بدان مایل گشت، و تمنی مراتب این جهانی بر خاطر گذشتن گرفت، و نزدیک آ
بخش ۷ - حکایت بازرگان و جواهرساز چنگنواز
بخش ۱۲ - و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی
بخش ۱۴ - و مرا همین بدل میآید که این موش چندین قوت بدلیریی میتواند کرد. تبری طلب تا سوراخ او بگشایم و بنگرم که او را ذخیرتی و استظهاری هست که بقوت آن اقدام م
بخش ۴ - باخه گفت: من ترا برپشت بدان جزیره رسانم، که در وی هم امن و راحت است و هم خصب و نعمت. در جمله بر وی دمید تا بوزنه توسنی کم کرد و زمام اختیار بدو داد. ا
بخش ۱ - باب زاهد و مهمان او
بخش ۲ - آوردهاند که چهار کس در راهی یک جا افتادند: اول پادشاه زاده ای که آثار طهارت عرق و شرف منصب در حرکات و سکنات وی ظاهر بود و علامات اقبال و امارات دولت
رباعی ۱۸ - دردا که اسیر ننگ و نامیم هنوز
بخش ۱۵ - حال عشق شاهزاده با گدا
بخش ۱۷ - خبردار شدن مردم از حال درویش و پیدا شدن رقیب کافرکیش بداندیش
بخش ۱۰ - شمیران در ولایت دیلم
بخش ۴۷ - آسایش در مصر
بخش ۴۸ - صفت خوان سلطان و قیاس با بارگاه سلاطین عجم سلطان محمود و غزنوی و پسرش مسعود
بخش ۴۹ - سیر سلطان مصر