شماره ۳ - افتادگی نکو بود اما به جای خویش
شماره ۴ - همان به بد و نیک مردم نگویی
در هجو جهانگیر گیلانی که امیرالامراء خان احمد میرزا بود،گفته
شماره ۱۶۷ - چو طبع داد خدا، گومده به ما فرزند
شماره ۲۱۸ - دوست چون از گل بیداد تو دشمن نشود؟
شماره ۲۴۴ - چگونه حسن نباشد به بوالهوس محتاج
شماره ۴۳۳ - قلزم تردامنی را ما کهن سوداگریم
شماره ۴۳۸ - در سرابستان گیتی چون شراب زرد باش
شماره ۴۴۴ - کسی نگفت که چون گل همیشه عریان باش
شماره ۶۳۱ - دختری کز سایه رز می رمید
شماره ۶۵۴ - کاش عذری در گنهکاری نمی گفتم به یار
شماره ۶۸۵ - بکش ساغر پیاپی تا به رنگ ارغوان باشی
شماره ۵ - از بس که طبع من به گنهکاری آشناست
شماره ۶ - سرمه کوری کشیدم دیده تحقیق را
شماره ۳ - در مزبله کرمکی سحرگاه
شماره ۱۰۶ - ای کرده به خونریز اسیران آهنگ
شماره ۹۹ - از هر که دهد پند شنودن باید
شماره ۲۲۸ - ای در ته دریای گناهان شده گم
شماره ۷ - کسی که کرد نفی تفسیر من
بخش ۶۵ - جنهالوراثه