اخلاق

امیرخسرو دهلوی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - قصیدهٔ دریای ابرار «این تلخ می که هست دل مرده را حیات زهر است در دهان حریفان بد فعال» امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱ - امیر خسرو در قرآن السعدین شرح می‌دهد که چون سلطان به «خان جهان» اقطاع «اوده»را عطا کرد ، وی با «خان جهان» در انجا ماند امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۵ - چنان بنظر می‌رسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دل‌انگیزی گماشته است ، خرسند بود: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز می‌ستاید: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۲۰ - پیام پدر امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۲۴ - پیام پدر امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۲۸ - ملاقات پدر و پسر لحظهٔ قران السعدین امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۲۹ - (اندرز پدر به پسر) امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۳۷ - صفت مردم شهر امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۴۷ - تخیل امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۴۹ - دیگر صنایع بدیعی: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۵۳ - جمع تفریق تقسیم امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۵۴ - تجرید امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۶۴ - حکمت و اخلاق امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۷۱ - عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخه‌ایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۷۲ - سرگذشت امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۸۹ - بخشیدن برکت و یمن، فرزند یمین‌الدین مبارک را، ازین پند نامه میمون، تا در نقش این پند فرو شود، و از بند نفس بیرون آید! امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۹۱ - حکایت