اخلاق

فروغی بسطامی غزلیات غزل ۳۴ - جستیم راه میکده و خانقاه را فروغی بسطامی غزلیات غزل ۸۱ - شیوهٔ خوش منظران چهره نشان دادن است فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۰۹ - ما و هوس شاهد و می تا نفسی هست فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۸۵ - بیدادگر نگارا تا کی جفا توان کرد فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۹۱ - ساقی بده رطل گران، زان می که دهقان پرورد فروغی بسطامی غزلیات غزل ۱۹۸ - هر کس که به جان دسترسی داشته باشد فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۱۱ - هیچم آرام دل از زلف دل آرام نماند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۶ - مردان خدا پردهٔ پندار دریدند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۶ - زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۷ - گر نرخ بوسه را لب جانان به جان کند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۲ - بتان به مملکت حسن پادشاهانند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۸ - گر ز غلامیش نشانت دهند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۶۶ - گر به کاری نزنم دست به جز عشق تو شاید فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۷۲ - منت خدای را که خداوند بی‌نیاز فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۷۴ - در سر کوی وفا با کوه کن هم گام باش فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۷۵ - در میکده خدمت کن بی معرکه سلطان باش فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۷۶ - دلا موافق آن زلف عنبرافشان باش فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۷۷ - آزادی اگر خواهی از عقل گریزان باش فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۷۹ - ای خواجه برو بندهٔ آن زهره جبین باش فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۸۰ - من نمی‌گویم که عاقل باش یا دیوانه باش