شمارهٔ ۴۷۳ - نصیحت
شمارهٔ ۴۷۶ - در موعظه
شمارهٔ ۴۷۷ - این قطعه در شکایت از ملکشاه و نظامالملک گفت و متغیر شدند و فتوحی آنرا جواب گفت
شمارهٔ ۴۷۸ - فتوحی شاعر بفرمودهٔ شاه و وزیر جواب حکیم را گفت
شمارهٔ ۴۷۹ - در موعظه
شماره ۴۸۰ - هر آنگه که چون من نیایم نخوانی
شمارهٔ ۴۸۹ - در قناعت و خویشتنداری
شمارهٔ ۴۹۰ - در هجا
رباعی ۷ - هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب
رباعی ۱۷ - با بخل بود به غایتی پیوندت
رباعی ۲۲ - دستم که به گوهر قناعت پیوست
رباعی ۲۳ - جدت ورق زمانه از جور بشست
رباعی ۳۹ - عدل تو زمانه را نگهدار بس است
رباعی ۴۷ - تا حادثه قصد آل عمران کردست
رباعی ۶۹ - ای دل یارت که سر به سر کبر و منیست
رباعی ۷۰ - بوطالب نعمه طالب نعمت نیست
رباعی ۸۶ - سلطان که جهان جواد ازو بیش نیافت
رباعی ۱۱۳ - آن نور که ملک یافت از روی تو فرد
رباعی ۱۱۴ - عاقل چو به حاصل جهان درنگرد
رباعی ۱۱۶ - بوطالب نعمه آن جهانی همه مرد