اخلاق

انوری رباعیات رباعی ۱۱۷ - این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خرد انوری رباعیات رباعی ۱۱۹ - خود عهد کسی کسی چنین بگذارد انوری رباعیات رباعی ۱۳۶ - رایت که جهان به پشت پای اندازد انوری رباعیات رباعی ۱۴۶ - عدل تو چو سایه بر ممالک پوشد انوری رباعیات رباعی ۱۵۹ - با آنکه همه کار جهان او راند انوری رباعیات رباعی ۱۷۹ - گردون به خیال سیر نانت نکند انوری رباعیات رباعی ۱۸۴ - این طایفه گر مروت آیین نکنند انوری رباعیات رباعی ۱۸۶ - گردون چو نشست و خاست تو می‌بیند انوری رباعیات رباعی ۱۸۹ - دستت به سخا چون ید بیضا بنمود انوری رباعیات رباعی ۱۹۸ - هر کو نه به خدمت تو خرسند شود انوری رباعیات رباعی ۲۰۱ - آنرا که خرد مصلحت‌آموز شود انوری رباعیات رباعی ۲۳۹ - جز بنده رفیق و عاشق و یار مگیر انوری رباعیات رباعی ۲۶۵ - با خاک برابرم ز بی‌سنگی خویش انوری رباعیات رباعی ۲۶۶ - داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش انوری رباعیات رباعی ۲۶۷ - گل روز دو عرض می‌دهد مایهٔ خویش انوری رباعیات رباعی ۲۷۳ - ای گوهر تو خلاصهٔ عالم گل انوری رباعیات رباعی ۲۸۱ - پیراهن گل دریده شد بر تن گل انوری رباعیات رباعی ۳۱۶ - ای خورده به واجبی چو مردان غم علم انوری رباعیات رباعی ۳۲۳ - می نوش کنم ولیک مستی نکنم انوری رباعیات رباعی ۳۲۸ - ای سایهٔ آنک ملک او هست قدیم