دل خود را بدست کس ندادم
بده او را جوان پاکبازی
ترا اندر بیابانی مقام است
ز افرنگی صنم بیگانه تو شو
برون از سینه کش تکبیر خود را
مسلمان از خودی مرد تمام است
گشودم پردهء از روی تقدیر
به ترکان بسته درها را گشادند
ز رازی حکمت قرآن بیاموز
تو ای نادان دل آگاه دریاب
اناالحق جز مقام کبریا نیست
میان امتان والا مقام است
ز قرآن پیش خود آئینه آویز!
ز رومی گیر اسرار فقیری
تو ای باد بیابان از عرب خیز
خلافت فقر با تاج و سریر است
تو هم بگذارن صورت نگاری
مسلمان بنده مولا صفات است
دگرئین تسلیم و رضا گیر
خلافت بر مقام ما گواهی است