شیندم بیتکی از مرد پیری
نهان اندر دو حرفی سر کار است
نهان اندر دو حرفی سر کار است
ز پیری یاد دارم این دو اندرز
مسلمانی که داندرمز دین را
مقام شوق بی صدق و یقین نیست
به افرنگی بتان خود را سپردی
نه هرکس خود گردهم خود گد از است
دوگیتی را صلا از قرأت اوست
بهشتی بهر پاکان حرم هست
غزل ۱۰ - به اوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا
غزل ۲۷ - کجا الوان نعمت زین بساط آسان شود پیدا
غزل ۲۸ - کو بقاگر نفستگشت مکرر پیدا
غزل ۳۴ - جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را
غزل ۴۶ - جنونکی قدردانکوه و هامون میکند ما را
غزل ۶۱ - نیستی پیشهکن از عالم پندار برآ
غزل ۶۳ - با دل آسوده از تشویش آب و نان برآ
غزل ۶۵ - بیا تا دیکنیم امروز فردای قیامت را
غزل ۷۱ - ای غافل از رنج هوس آیینهپردازی چرا
غزل ۷۳ - حیفکز افلاس نومیدی فواید مرد را