شماره ۵۲۴ - کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟
شماره ۵۴۳ - دلبستگیی با دل بی کینه نداریم
شماره ۵۴۶ - گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختن
شماره ۵۵۶ - کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟
شماره ۵۷۳ - با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخن
شماره ۵۷۹ - از کجی ناخنه دیده انور گردی
شماره ۵۸۰ - از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
شماره ۵۸۴ - غافل ز سیر عالم انوار مانده ای
شماره ۵۹۰ - محبت چون کند زورآزمایی
شماره ۵۹۵ - بهار می گذرد، سیر گلستانی کن
شماره ۶۰۰ - خود را به عشق کم ز خودی متهم مکن
شماره ۶۱۴ - اگر ز تیغ کند روزگار افسر تو
شماره ۶۲۷ - کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟
شماره ۶۲۸ - به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدن
شماره ۶۴۳ - پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنی
شماره ۶۴۴ - با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخن
شماره ۶۵۰ - از کجی ناخنه دیده انور گردی
شماره ۶۵۱ - از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
شماره ۶۵۴ - ز چهره تو چو خوشید نور می بارد
شماره ۶۶۱ - محبت چون کند زورآزمایی