اخلاق

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۲۰۳۷۶ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۳ - در حسب حال خود ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۳۱ - مشورت کردن وزیران با برت به جهت جلوس او و منع کردن برت وزیران را و آمدن در چترکوت به جهت آوردن رام و انکار کردن رام از ملک ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۳۳ - رفتن رام از چترکوت به صحرای اتره زاهد و دیدن سیتا زن او را و فرود آمدن حله ها از عالم بالا برای سیتا به دعای زن زاهد ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۴۶ - رفتن رام به شکار آهو و فرستادن سیتا، لچمن را برای خبر رام خواه ناخواه ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۵۳ - روان شدن رام خبر گرفتن سیتا را و ملاقات شدن با کیندها دیو و یافتن خبر سیتا ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۵۹ - گفتن سگریو حقیقت منازعت بال را با رام ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۶۰ - بیان کردن سگریو زور بال را ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۶۷ - ملاقات با سنپات کرگس و همراه دادن پسر خود را به سپارش رام ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۶۸ - جمع آمدن میمونان که از دریاچۀ طور بگذرند ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۸۷ - تسلّی دادن ترجتا سیتا را ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۹۴ - آمدن هنونت به کوه شمالی و جنگ کردن او با دیوان و کشته شدن سیصد هزار دیوان از دست هنونت ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۰۰ - آوردن دمودری زن راون سیتا را ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۰۱ - پادشاهی دادن رام ببیکن را و رفتن در شهر لنکا ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۰۴ - نشستن رام بر تخت پرّان و رخصت شدن از دریا و رفتن در شهر اَود ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۱۲ - زاییدن سیتا پسر در خانۀ بالمیک زاهد ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۱۴ - منع کردن زاهد لو و کش را از ریاضت بسیار و دادن او کمانها به دست ایشان و دعا کردن او در حق ایشان ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۱۸ - جنگ رام با لو و کش و خسته شدن رام از دست ایشان ملا مسیح پانی پتی رام و سیتا بخش ۱۲۲ - رفتن رام به عالم بالا و تمام شدن قصۀ راماین سلطان ولد ولدنامه بخش ۱ - بنام خداوند بخشایشگر مهربان سلطان ولد ولدنامه بخش ۷ - در بیان آنکه معانی چنانکه هست حق آنست که در زبان و عبارت نگنجد زیرا که سخن را سه مرتبه است یکی نثر و یکی نظم و یکی اندیشه که در اندرون روی مینماید آنچه در اندرون است عرصه‌اش عظیم با گشاد و واسع و بسیط است و چون در عبارت نثر میآید تنگ میگردد و چون در نظم میآید هم تنگ‌تر میشود و بالای این هر سه مرتبه عالم غیب است که فیض از آنجا در سینه میآید سعت و بسط آن بیحد و بی پایان است