شماره ۱۷۸ - گه انیس دشت و گاهی محرم گلزار باش
شماره ۱۸۲ - قانع دلا به خشگ و تر روزگار باش
شماره ۱۸۶ - هزار حیف کزین عمر پنجروزه خویش
شماره ۱۸۸ - بدان قرار که تن را بود به جان اخلاص
شماره ۲۰۸ - بسوز بر تن خاکی ز داغ یار چراغ
شماره ۲۱۴ - گر نخواهی سازدت در بزم بیمقدار حرف
شماره ۲۱۸ - کم خور ای روشنضمیر از سفره دو نان و نمک
شماره ۲۲۲ - عالم همه باطل غم عالم همه باطل
شماره ۲۵۱ - تا چون نگه توان شد دور از میان مردم
شماره ۲۶۸ - شوی هرجا دچار چشمش اظهار محبت کن
شماره ۲۷۱ - عالما علم ز دلها نه تو داری و نه من
شماره ۲۹۶ - رخ نمودی عاشقم کردی گذشتی یار هی
شماره ۳۱۴ - بر رخ هر آرزو در بند تا محرم شوی
شماره ۳۱۷ - نیست همدردی که بردارد ز دل بار کسی
شماره ۶ - سخن خوب است ز اول خاطر کس را نرنجاند
شماره ۱۷ - مزن به سنگ جفا شیشه دل ما را
شماره ۲۰ - ایمنی قصاب ما را بیشتر ز افتادگی است
شماره ۲۲ - چه بینا گشتهای از بهر عیب دیگران دیدن
شماره ۲۷ - ره خلق دادی به خود جاده باش
شماره ۲۸ - عین بینایی است چشم از عیب مردم دوختن