شماره ۳ - لقمان فرزند خویشتن را از در پند گفت: چهار هزار سال چهار هزار پیغمبر را چاکری کرد
شماره ۴ - در خاموشی هشت سود است که هیچ زیانش پیرامن نیارد گشت: بار خدا را بندگی و پرستشی ا
شمارهٔ ۱۳ - به میرزا اسمعیل هنر نگاشته
شمارهٔ ۱۶ - به اسمعیل هنر نوشته
شماره ۲۱ - فدایت شوم، ارمان رنج ابراهیم و رحمن مایه تاخیر حرکت شد. غالبا این دو سه روزه قای
شمارهٔ ۲۵ - مخاطب این نامه اسمعیل هنر است به واسطه میرزا احمد صفائی
شماره ۳۰ - میرزا جان من از ده سالگی تا امروز هرگز جندق را تهی از آسوده مردی و خداوند دردی ن
شماره ۴۳ - فروغ دیده و چراغ دوده فلان را دوده دولت دید به دو دیده صولت دود رمد مرساد. از شک
شماره ۵۲ - موبد دویم «خسته» را آرزومندم، و دوستان بی دستان تیتال پاس اندیش پیمان و پیوند. آ
شمارهٔ ۳۴ - کاشف غیب
شمارهٔ ۳۶ - ندای سروش
شمارهٔ ۵۴ - میرِ مُلک آرا
شمارهٔ ۶۱ - شاه اورنگ امامت
شماره ۹۸ - از جان بگسل، صحبت جانانه به دست آر
شماره ۱۰۹ - ای که بر ما گذری با همه کبر و غرور
شماره ۳ - بلندی یافت کوه از پای در دامن کشیدنها
شماره ۴ - راد کف، آقا محمد جعفر، ای کز بدو حال
شماره ۵ - بخت بدم از ساحت کرمان به بم انداخت
شماره ۱ - درملک تو راستی نیامد از ما
شماره ۳ - ای آنکه دم از مقام رندان بزنی