اخلاق

رودکی رباعیات رباعی ۳۷ - با داده قناعت کن و با داد بزی ناصرخسرو قصاید قصیده ۱ - ای قبهٔ گردندهٔ بی‌روزن خضرا ناصرخسرو قصاید قصیده ۳ - آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا ناصرخسرو قصاید قصیده ۴ - سلام کن ز من ای باد مر خراسان را ناصرخسرو قصاید قصیده ۵ - نیز نگیرد جهان شکار مرا ناصرخسرو قصاید قصیده ۶ - نکوهش مکن چرخ نیلوفری را ناصرخسرو قصاید قصیده ۷ - ای روی داده صحبت دنیا را ناصرخسرو قصاید قصیده ۸ - نیکوی تو چیست و خوش چه، ای برنا؟ ناصرخسرو قصاید قصیده ۹ - حکیمان را چه می‌گویند چرخ پیر و دوران‌ها ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۰ - ای گشته جهان و دیده ی دامش را ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۱ - پادشا بر کام‌های دل که باشد پارسا؟ ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۲ - خواهی که نیاری به سوی خویش زیان را ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۵ - ای پیر، نگه کن که چرخ برنا ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۷ - به چه ماند جهان مگر به سراب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۰ - ای روا کرده فریبنده جهان بر تو فریب، ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۱ - ای آنکه جز طرب نه همی بینمت طلب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۲ - این جهان خواب است، خواب، ای پور باب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۳ - ای غریب آب غریبی ز تو بربود شباب ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۵ - بر تو این خوردن و این رفتن و این خفتن و خاست ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۶ - هر که چون خر فتنهٔ خواب و خور است