رباعی ۳۸۱ - خود را چو عطا دهی فراوان مستای
رباعی ۳۹۰ - از نکتهٔ فاضلان به اندامتری
رباعی ۳۹۳ - راهی که به اندیشهٔ دل میسپری
رباعی ۴۰۰ - تا چند ز جان مستمند اندیشی
رباعی ۴۱۳ - تا مخرقه و راندهٔ هر در نشوی
رباعی ۴۱۵ - گیرم که مقدم مقالات شوی
رباعی ۴۱۶ - با هر تاری سوخته چون پود شوی
رباعی ۴۱۸ - تا کی ز غم جهان امانی خواهی
رباعی ۴۱۹ - از خلق ز راه تیز گوشی نرهی
غزل ۲۷ - پاک ساز از غیر دل ، وز خود تهی شو چون حباب
غزل ۴۰ - خوش است بزم ولی پر ز خائن راز است
غزل ۱۲۳ - کار خوبی نه بگفت دگران باید کرد
غزل ۱۹۷ - که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید
غزل ۲۰۲ - چرا خود را کسی در دام صد بی نسبت اندازد
غزل ۲۲۴ - آخر ای مغرور گاهی زیر پای خود نگر
غزل ۲۴۵ - ما در مقام صبر فشردیم گام خویش
غزل ۲۴۸ - الاهی از میان ناپسندان بر کران دارش
غزل ۲۵۹ - شمع بزم غیر شد با روی آتشناک، حیف
غزل ۲۸۲ - ما چو پیمان با کسی بستیم دیگر نشکنیم
غزل ۳۲۸ - مکن مکن لب مارا به شکوه باز مکن