قصیده ۲۷ - باز جهان تیز پر و خلق شکار است
قصیده ۲۸ - شاخ شجر دهر غم و مشغله بار است
قصیده ۲۹ - آنکه بنا کرد جهان زین چه خواست؟
قصیده ۳۰ - خرد چون به جان و تنم بنگریست
قصیده ۳۱ - از گردش گیتی گله روا نیست
قصیده ۳۲ - مر چرخ را ضرر نیست وز گردشش خبر نیست
قصیده ۳۴ - ای پسر ار عمر تو یک ساعت است
قصیده ۳۵ - هر که گوید که چرخ بیکار است
قصیده ۳۶ - آن بی تن و جان چیست کو روان است؟
قصیده ۳۷ - بلی، بیگمان این جهان چون گیاست
قصیده ۳۸ - جز جفا با اهل دانش مر فلک را کار نیست
قصیده ۴۰ - این تخت سخت گنبد گردان سرای ماست
قصیده ۴۲ - ای خردمند نگه کن که جهان برگذر است
قصیده ۴۳ - اگر بزرگی و جاه و جلال در درم است
قصیده ۴۴ - گویند عقابی به در شهری برخاست
قصیده ۴۵ - هر چه دور از خرد همه بند است
قصیده ۴۶ - سفله جهان، ای پسر، چو چشمه شور است
قصیده ۴۷ - نشنیدهای که زیر چناری کدو بنی
قصیده ۴۸ - چون تیغ به دست آری مردم نتوان کشت
قصیده ۴۹ - ای نشسته خوش و بر تخت کشیده نخ