قصیده ۵۰ - ای خوانده کتاب زند و پازند
قصیده ۵۱ - از اهل ملک در این خیمهٔ کبود که بود
قصیده ۵۲ - یکی بی‌جان و بی‌تن ابلق اسپی کو نفرساید
قصیده ۵۳ - این جهان بی‌وفا را برگزید و بد گزید
قصیده ۵۴ - مردم نبود صورت مردم حکما اند
قصیده ۵۶ - این رقیبان که بر این گنبد پیروزه درند
قصیده ۵۷ - چونکه نکو ننگری جهان چون شد؟
قصیده ۵۸ - گزینم قران است و دین محمد
قصیده ۵۹ - آن کن ای جویای حکمت کاهل حکمت آن کنند
قصیده ۶۰ - در این مقام اگر می مقام باید کرد
قصیده ۶۱ - چند گوئی که چو ایام بهار آید
قصیده ۶۲ - در درج سخن بگشای بر پند
قصیده ۶۳ - آزردن ما زمانه خو دارد
قصیده ۶۴ - خردمند را می چه گوید خرد؟
قصیده ۶۵ - کسی که قصد ز عالم به خواب و خور دارد
قصیده ۶۶ - خوب یکی نکته یادم است زاستاد
قصیده ۶۹ - چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟
قصیده ۷۰ - ای هفت مدبر که بر این پرده سرائید
قصیده ۷۱ - ای خواجه جهان حیل بسی داند
قصیده ۷۲ - هوشیاران ز خواب بیدارند
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
