قصیده ۷۳ - مرد چو با خویشتن شمار کند
قصیده ۷۴ - صبا باز با گل چه بازار دارد؟
قصیده ۷۵ - هر که جان خفته را از خواب جهل آوا کند
قصیده ۷۶ - کسی کز راز این دولاب پیروزه خبر دارد
قصیده ۷۷ - چون همی بوده‌ها بفرساید
قصیده ۷۸ - آمد بهار و نوبت صحرا شد
قصیده ۷۹ - تا مرد خر و کور کر نباشد
قصیده ۸۰ - ای شده چاکر آن درگه انبوه بلند
قصیده ۸۱ - جز که هشیار حکیمان خبر از کار ندارند
قصیده ۸۲ - نندیشم از کسی که به نادانی
قصیده ۸۴ - این دهر باشگونه چو بستیزد
قصیده ۸۶ - ز بند آز به جز عاقلان نرسته‌ستند
قصیده ۸۷ - از بهر چه این خر رمه بی‌بند و فسارند؟
قصیده ۸۸ - وعدهٔ این چرخ همه باد بود
قصیده ۸۹ - فرو مایه چون سیر خورده بباشد
قصیده ۹۱ - بر دشمنی دشمنت چو دیدی
قصیده ۹۲ - بر ره مکر و حسد مپوی ازیراک
قصیده ۹۳ - نبینی بر درخت این جهان بار
قصیده ۹۴ - برکن زخواب غفلت پورا سر
قصیده ۹۵ - ای کهن گشته در سرای غرور
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
