انتقاد اجتماعی

فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۲ - آن خودسر مرتجع که دلها خون کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۴ - آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۴ - چون عیش و غم زمانه قسمت کردند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۶۰ - هر رأی که با دادن سیم آوردند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۷۰ - عدلیه که داد باید از داد کند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۸۵ - آنانکه خطای خویش تکمیل کنند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹۴ - ای کاش من و تو را کمی مدرک بود فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹۸ - گر شیخ ریا رند قدح نوش نبود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۱۲ - هر جا سخن از سیم و زر ناب رود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۳ - پولی که ز خون خلق آماده شود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۳۲ - از چیست که باد فتنه انگیخته اید فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۴۵ - اسرار نهفته گر نگفتی بهتر فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۴۷ - ای غافل نشناخته زنگی از حور فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۴۸ - این خانه ویرانه که تا نفخه صور فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۷۲ - بدبختی ایران ز دو تن یافت دوام فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۵ - عمری به دهان راستگو مشت زدیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۱۲ - از بسکه به پیش این و آن مبتذلیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۱۴ - برخیز که تا باده گلرنگ زنیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۲۶ - با دولت نو رسم کهن می گویم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۲۷ - تا چند توان به ناتوانان دیدن