انتقاد اجتماعی

فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۳ - آن دسته که سرگشته سودای جونند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۲ - باز طوفان بلا لجه ی خون می خواهد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۰ - چو مهربان مه من جلوه بی نقاب کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۳ - سر و کار من اگر با تو دل آزار نبود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۹ - آنان که از فراعنه توصیف می کنند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۰ - شوریده دل به سینه به عنوان کارگر فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۲ - یارب ز چیست بر سر فقر و غنا هنوز فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۱ - گر چه ما از دستبرد دشمنان افتاده ایم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۲ - با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۱ - خوش آنکه در طریق عدالت قدم زنیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۷۸ - خوبرویان که جگر گوشه نازند همه فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۶ - دنیای ضعیف‌کُش که از حق دور است فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۰ - تشکیل جهان ز روی بی انصافی است فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۳ - تا پایه معرفت نهادیم ز دست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۵ - با آنکه غنی خزانه دولت نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۷ - این زمزمه ها غیر مستحسن چیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۸ - ای داد که شیوه من و دل زاریست فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۶ - ای آنکه تو را گفته ما باور نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۸ - از رأی خران دلم دمی بی غم نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۱۹ - با این ره و رسم بد چه می باید کرد