انتقاد اجتماعی

فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۱ - هیچ چیزی نیست کاندر قبضه ی اشراف نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۲ - روزگاریست که در دشت جنون خانه ی ماست فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۳ - مرگ هم در شب هجران به من ارزانی نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۸ - کینه ی دشمن مرا گفتی چرا در سینه نیست؟ فرخی یزدی غزلیات شماره ۵۹ - روزگاریست که در دشت جنون خانه ماست فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۳ - غیر خون آبروی توده ی زحمت کش نیست فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۷ - این ستم کاران که می خواهند سلطانی کنند فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۴ - آنکه اندر دوستی ما را در اول یار بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۸ - با ادب در پیش قانون هر که زانو می زند فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۹ - در کهن ایران ویران انقلابی تازه باید فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۱ - اگر مرد خردمندی تو را فرزانگی باید فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۳ - کام دلم ز وصل تو حاصل نمی شود فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۶ - خرم آن روزی که ما را جای در میخانه بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۷ - سراپا کاخ این زورآوران گر زیوری دارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۹ - شد بهار و مرغ دل افغان چه بلبل می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۰ - کاخ جور تو گر از سیم بنایی دارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۳ - چون سبو در پای خم هر کس چو من سر سوده بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۴ - هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۷ - پاسبان خفته ی این دار گر بیدار بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۸ - آنانکه بی مطالعه تقدیر می کنند