اندوه

صائب تبریزی مطالع شماره ۹۰ - چه آتش است به جان این دل مشوش را؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۹۵ - خال تو سوخت جان من غم سرشته را صائب تبریزی مطالع شماره ۱۲۴ - خبرها می دهد از می پرستی رنگ غمازت صائب تبریزی مطالع شماره ۱۲۹ - (در خموشی لب من چهره گشای رازست صائب تبریزی مطالع شماره ۱۳۰ - چشم مینا ز سیه بختی ما خونریزست صائب تبریزی مطالع شماره ۱۴۲ - از سرانجام عمارت خوشی از دلها رفت صائب تبریزی مطالع شماره ۱۵۳ - چه شد که مجلس ما را ز شمع زیور نیست صائب تبریزی مطالع شماره ۲۰۶ - در وجود ما شراب تلخ باطل می شود صائب تبریزی مطالع شماره ۲۱۳ - به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گردد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۱۹ - غم روی زمین ما را غبار دل نمی گردد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۳۱ - به ماتم هر که کام خود ز افغان تلخ می سازد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۴۷ - دایم دلم از دخل نفهمیده غمین است صائب تبریزی مطالع شماره ۲۵۱ - از رفتن گل صحن چمن نوحه سرایی است صائب تبریزی مطالع شماره ۲۶۱ - زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۹۲ - گریه امروز به رنگ دگرم می آید صائب تبریزی مطالع شماره ۲۹۷ - اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۲۰ - اشکم همیشه خون به دل آستین کند صائب تبریزی مطالع شماره ۳۳۳ - از موی چو کافور دلم بیت حزن شد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۵۳ - می رسد هر دم مرا از نوخطان نیش دگر صائب تبریزی مطالع شماره ۳۵۶ - یکی هزار شود داغ در دل افگار