شماره ۴۱۹ - تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟
شماره ۴۲۸ - آثار عشق در دل چون سنگ من نماند
شماره ۴۴۰ - ترسم که مرا عشق به مردی نرساند
شماره ۴۴۷ - (شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟
شماره ۴۵۴ - طالع ما عیش را غم می کند
شماره ۴۵۵ - گریه ما دل به طوفان می دهد
شماره ۴۸۰ - خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویش
شماره ۴۹۴ - من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان
شماره ۴۹۶ - چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستم
شماره ۴۹۹ - در لباس از سینه تفسیده آهی می کشم
شماره ۵۰۰ - چون نظر بر روی آن دشمن مروت می کنم
شماره ۵۰۲ - نیست ناخن در کف و مشکل گشایی می کنم
شماره ۵۰۳ - (تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
شماره ۵۰۶ - چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیم
شماره ۵۱۰ - به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
شماره ۵۱۵ - نتوان کرد به زندان بدن محصورم
شماره ۵۱۹ - دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارم
شماره ۵۳۲ - حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهم
شماره ۵۳۸ - رفتیم و کوی او به رقیبان گذاشتیم
شماره ۵۴۳ - دلبستگیی با دل بی کینه نداریم