اندوه

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۱۸ - رفتی از پیش من و نقش تو از پیش نرفت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۲۱ - شد هوا سرد، کنون موسم خرگاه کجاست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۲۷ - عشق با جان بهم از سینه برون خواهد رفت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۳۰ - باد نوروز چو دنباله جان ما داشت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۳۴ - هر کس آنجا که می و شاهد و گلشن آنجاست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۳۷ - یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۶۰ - مه غلام تست با رویی که هست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۶۶ - صد دل اندر زلف شب گون سوخت ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۷۲ - درد سر دوستان آه و فغان من است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۷۵ - خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۷۷ - در چمن جان من سرو خرامان یکی ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۷۸ - آنکه مزاج دلش باز ندانم که چیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۸۸ - مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۰۲ - آب حیات من که نم از من دریغ داشت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۱۳ - گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۲۰ - ز بس که گوش جهانی پر از فغان من است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۳۱ - مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۶۷ - آنچه بر جان من ز غم رفته ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۷۱ - سر زلف تو تا بجنبیده ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۸۰ - صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست