شماره ۲۱۰ - رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند
شماره ۲۳۰ - نهال قامت او کی مرا از خاک بردارد؟
شماره ۲۶۳ - گل نشکفته من در چمن هرگز نمی خوابد
شماره ۲۷۰ - چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
شماره ۲۸۵ - نه لاله (است) این که پای بیستون را در حنا دارد
شماره ۲۸۸ - کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزد
شماره ۳۰۷ - ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آید
شماره ۳۱۳ - (یک ادای نمکین در همه عمر نکرد
شماره ۳۲۱ - شوربختی ز دو چشم تر ما می بارد
شماره ۳۲۵ - اشک ما آتش حل کرده به دامن دارد
شماره ۳۳۰ - داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم
شماره ۳۵۸ - دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
شماره ۳۷۱ - ز درد می دل زهاد با صفا نشود
شماره ۳۷۳ - فیض در دامن صحرای جنون می باشد
شماره ۳۷۸ - دل چو آرایش مژگان تر خویش کند
شماره ۳۸۱ - خلد تسخیر دل اهل محبت نکند
شماره ۳۹۹ - مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبود
شماره ۴۱۰ - عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهد
شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
شماره ۴۱۸ - گفتار او غم از دل ناکام می برد
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
