اندوه

کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۸۶ - آن شد که مرا دل و توانایی بود کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۹۷ - چشمت که همیشه چشم من تر خواهد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۰۳ - گفتی دودلی تو ، از تو کاری ناید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۰۵ - این مردم چشم من همی نا ساید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۱۴ - نه از دل کس بوی طرب می آید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۱۵ - شمعم که سرم آفت تن می آید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۲۱ - می نتوانم اشک فراوان بارید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۳۰ - گر در همه عمر خویش فرصت جوید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۲ - ای دل سخن زلف مشوّش بگذار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۳ - رو مرغ نشاط را بپرواز گذار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۴۴ - آمد دی و دستهای فرو بست از کار کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۵۲ - ماییم و وجودی ز عدم ناخوشتر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۶۶ - کس در غم نیستی نماند همه عمر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۷۳ - از دیدن من چشم تو شد زان سان سیر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۸۴ - بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۲۰ - بیزار شدم بی تو زهر آسایش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۲۳ - بگشاد بخنده لعل جان پرور خویش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۳۵ - چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۳۶ - ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۴۱ - از بس که چکیدست مرا از هر رگ