اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۳۴ - مسکین دل من تخم طلب کاشته بود عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۴ - مردند همه، در هوسی، چتوان کرد عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۱۵ - کو عقل که قصد آن جلالت کردی عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۲۲ - در عشق رخت علم و خرد باختهام عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱ - تا کی ز جهان رنج و ستم باید دید عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۲ - دریاست جهان که تخت اینجا بنهد عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۳ - ای دل ای دل غم جهان چند خوری عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۴ - چون نیست درین چاه بلا دسترسیت عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۶ - جان رفت و به ذوق زندگانی نرسید عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۷ - هر دم که زنم چو جانم آید به لبم عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۸ - بویی که به جان ممتحن میآید عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۹ - گه خستهٔ لن ترانیم موسی وار عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۲۰ - هر روز درین دایره سرگشتهترم عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۲۱ - تا کی باشم عاجز و مضطر مانده عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۲۷ - بر دل ز غم زمانه باری دارم عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۲۸ - جز بیخبری هیچ خبر نیست مرا عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۱ - دل خون شد و کس محرم این راز نیافت عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۲ - دل را همه عمر محرمی دست نداد عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۳ - سرمایهٔ عالم درمی بیش نبود عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۶ - این سوز که خاست با که بتوانم گفت