شماره ۳۴ - مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
شماره ۴ - مردند همه، در هوسی، چتوان کرد
شماره ۱۵ - کو عقل که قصد آن جلالت کردی
شماره ۲۲ - در عشق رخت علم و خرد باختهام
شماره ۱ - تا کی ز جهان رنج و ستم باید دید
شماره ۲ - دریاست جهان که تخت اینجا بنهد
شماره ۱۳ - ای دل ای دل غم جهان چند خوری
شماره ۱۴ - چون نیست درین چاه بلا دسترسیت
شماره ۱۶ - جان رفت و به ذوق زندگانی نرسید
شماره ۱۷ - هر دم که زنم چو جانم آید به لبم
شماره ۱۸ - بویی که به جان ممتحن میآید
شماره ۱۹ - گه خستهٔ لن ترانیم موسی وار
شماره ۲۰ - هر روز درین دایره سرگشتهترم
شماره ۲۱ - تا کی باشم عاجز و مضطر مانده
شماره ۲۷ - بر دل ز غم زمانه باری دارم
شماره ۲۸ - جز بیخبری هیچ خبر نیست مرا
شماره ۱ - دل خون شد و کس محرم این راز نیافت
شماره ۲ - دل را همه عمر محرمی دست نداد
شماره ۳ - سرمایهٔ عالم درمی بیش نبود
شماره ۶ - این سوز که خاست با که بتوانم گفت