شماره ۱۱۵ - بال و پر گر به اسیری نبود پروا نیست
شماره ۲۴ - ای خواجه بیا خوش تر ازین پند مخواه
شماره ٨٢۴ - چو روزگار بکام تو گشت و دولت یار
شماره ۱۸ - و آنها که به دستار سر افراخته اند
شماره ۵۵ - هرکس در کینه زد، دل آزاری دید
شماره ۷۱ - گفت کسی خوش بود عمر دو کاندر یکی
بخش ۴۸ - عبدالله
شماره ۳۹۰ - هر دم ز گریه فیض نوی می توان گرفت
شماره ۱۰۰ - اول ره کار را نشان باید داد
شماره ۲۵۰ - ای مرد جوان، تجربه از پیر بگیر
شماره ۲۷۵ - عمری به هوس گرد جهان گردیدم
شماره ۶۸ - این طایفه را چو خویشتن دانستند
شماره ۱۱۸ - ای طایفه را چو خویشتن دانستم
شماره ۱۹۶ - تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی
شماره ۴۶۸ - در کینه به جان بکوش و رک باز مگیر
شماره ۱۱۲ - گر از مشهد اگر ز بلخ آمده ایم
شماره ۲۳ - پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را
شماره ۱۳ - عینک چشم دلست آیینه، پیران را بکف
المقامة الثامنه - فی السفر و المرافقة
شماره ۱۲ - عاشقی کار طفل یکشبه نیست