شماره ۶۴ - در دار جهان که خاص و عامی چندند
شماره ۱۰۰ - تا کرد قبای ناز را بر تن گل
شماره ۱۵ - شبیه ماه مکن طفل خردسال مرا
شماره ۲۴ - گویی که هست مردم چشمم چو آبخو
شماره ۲۲۶ - که می گوید که چشمش نرگسینست
شماره ۱۵۳ - رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
شماره ۱۷۶ - من سوخته در فراق یارم چون شمع
شماره ۲۳۲ - بنگر به گل دو رنگ ای ماه عجم
شماره ۲۰ - تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است
شماره ۴۷ - عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته اند
شماره ۶۵ - دست تو به جود طعنه در میخ زند
شماره ۶۷ - بر تیغ تو شاه روم سر عرضه کند
شمارهٔ ۱۰۵ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
شماره ۱۲۶ - مشوش است دلم از کرشمه سلمی
شماره ۷۳ - دندان تو و لب تو ای شهره رفیق
شماره ۲۵ - زهی دست بیضات چون تیغ خورشید
شماره ۲۷ - جمشید رکابا توئی آن شاه که امرت
شماره ۳۴ - بر شاخ شکر، لعل تو دُرها پرورد
شماره ۸۲ - آن سبزه که از گلت برون می آید
شماره ۱۶۳ - ای نرگس تر جهان معطر کردی