تصوف

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری بخش بیست و دوم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری بخش بیست و دوم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری بخش بیست و دوم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری خسرونامه در مدح خواجه سعدالدّین ابوالفضل عطار نیشابوری خسرونامه بازگردیدن بسر قصه عطار نیشابوری خسرونامه در خاتمت کتاب گوید عطار نیشابوری مختارنامه مقدمه عطار نیشابوری باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه شماره ۱۳ - هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز عطار نیشابوری باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه شماره ۸۸ - ای آن که همه گشایش بندِ منی عطار نیشابوری باب سوم: در فضیلت صحابه رضی الله عنهم اجمعین شماره ۱ - صدری که به صدق، صدر ثقلین او بود عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۷۸ - ما مذهبِ عشقِ روی آن مه داریم عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۹۲ - هر سر زدهای ز سرِّ ما آگه نیست عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۲۷ - جز بیذاتی لایق درویشان نیست عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۲۸ - با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۲۰ - آن به که ز عقل خود جنون یابی باز عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۴۶ - در عشق تو زاری وندم آوردیم عطار نیشابوری باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا شماره ۵۶ - دل از طمع خام چنان بریان شد عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۱۷ - دل بر سرِ این راه خطرناک بسوخت عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۲۲ - شد رنجِ دلم فَرِهْ چه تدبیر کنم عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۵۱ - در فقر، دل و روی سیه باید داشت