بخش ۶ - دمنه گفت: مراتب میان اصحاب مروت و ارباب همت مشترک و متنازع است. هر که نفس شریف دارد خویشتن را از محل وضیع بمنزلت رفیع میرساند، و هرکرا رای ضعیف و عقل
بخش ۱۰ - چون شیر سخن دمنه بشنود معجب شد، پنداشت که نصیحتی خواهد کرد، روی بنزدیکان خویش آورد و گفت: مردم هنرمند با مروت اگرچه خامل منزلت و بسیار خصم باشد بعقل و
بخش ۱ - باب دوستی کبوتر و زاغ و موش و باخه و آهو
بخش ۱ - باب بوف و زاغ
بخش ۱ - باب زاهد و راسو
بخش ۱ - باب پادشاه و فنزه
بخش ۱ - باب پادشاه و برهمنان
بخش ۱۶ - ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی
بخش ۱ - باب زرگر و سیاح
بخش ۲۸ - جواب دادن کمان به تیر و صلح کردن
بخش ۴۹ - عمر به سر کردن شاه و گدا با یکدیگر
شماره ۳۶ - بخیل چون زر قلبست و پند چون آتش
قصیده ۳۵ - خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد
غزل ۹۳۲ - زر بپاش و خواجهٔ زر پاش باش
غزل ۱۱۴۴ - مائیم که مظهر صفاتیم
غزل ۱۴۹۰ - گر ز صاحبنظر نظر یابی
قطعه ۶۹ - در نی نیزه بین که رفعت او
شماره ۱۷ - گر به هستی آئی اینجا نیستی
دوبیتی ۵ - هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما
دوبیتی ۱۸۲ - عقل را نایب خدا دانش