غزل ۵۸۹ - شکایتها همیکردی که بهمن برگ ریز آمد
غزل ۱۹۴۵ - هرچه آن سرخوش کند، بویی بود از یار من
غزل ۴۴۷ - برخیز که میرود زمستان
رباعی ۵۵ - وقت گل و روز شادمانی آمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - قصیده
شمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دوم
شماره ۱۱۰ - سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
غزل ۳۶۵ - زمستان می رود ایام شادی پیش میآید
رباعی ۱۶۳۴ - فصلیست چو وصل دوست فرخنده شده
تکبیت ۹۴۴ - هنگام بازگشت است، نه وقت سیر و گشت است
شماره ۱ - بنگر ز صبا دامنِ گل چاک شده
دوبیتی ۱۰۴ - ابر خوش دامنی به ما افشاند
شماره ۲۶۴ - امسال بهار رسم دیگر گون کرد
شماره ۱۱ - وقتست که رنگریزی تاک کنند
شماره ۲۲ - دیگر ز چمن خرمی اخراج شده ست
شماره ۱۹۵ - بلبل که تو از جان شده ای ناظر گل
شماره ۹ - گذشت موسم سرما و پوستین و نمد
شماره ۲۰۱ - رفتند اهل جود در ایام کس نماند
بدرود