تمثیل

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۴۵ - جز تیغ او که برسرم آمد، ز پا گذشت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۴ - گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۳ - از چشمه سار آبله، سرسبز شد راه طلب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۴ - آنچه من می کشم از طالع رم کرده خویش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۶ - پروانه ما گرچه رسد زود به آتش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۸۴ - هستند رهزنان خزان، گوش بر صدا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۸۷ - ای قبای تو خوشاینده چو پیراهن گل طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۶ - می نماید خویش را عریان به رندان عاقبت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۳۸ - گر بلغزد بر کنار جوی هستی پای سرو طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۶۱ - طرح وارونی نشد در ساغرم اکنون پدید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۶۶ - از کوه چون بزرگان، فیضی نمی تراود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۷ - پریده بلبل و مانده ست آشیان از وی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۲۴ - باغبان چون نکند خنده ز بی عقلی تو؟ طغرای مشهدی قصاید و مقطعات شماره ۲ - چو پنج گنج برآرم، خدیو هفت اقلیم طغرای مشهدی متفرقات شماره ۱۰ - اگر به پیش من آید، نقاب می طلبد فصیحی هروی رباعیات شماره ۱ - در دیده مور اگر روم چون عنقا فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۳ - پروانه که از بادیه هجر برست فصیحی هروی رباعیات شماره ۲۲ - ای شمع گرت ذوق غم آموختن است فصیحی هروی رباعیات شماره ۷۹ - تیغت که به سوی مو هراسان برود فصیحی هروی رباعیات شماره ۱۵۳ - بنشین و به طوف قفس از دام برو