شمارهٔ ۱۶ - مس و چینی
شمارهٔ ۱۹ - حاسد و محسود
شمارهٔ ۲۲ - نتیجهٔ ظلم
شمارهٔ ۴۸ - حکایت
شمارهٔ ۵۹ - حکایت
شمارهٔ ۱۱۵ - قطعه
شمارهٔ ۵ - قطعه
شمارهٔ ۳۲ - قطعه
شمارهٔ ۳۸ - قطعه
شمارهٔ ۴۷ - قطعه
شماره ۳۷ - از شمع به شب آتش سوزان می ریخت
شماره ۳ - افتادگی نکو بود اما به جای خویش
شماره ۱ - شاها منم آنکه کار خود ساختهام
شماره ۲۵ - از اسم بی مسما، خیزد همیشه خواری
شماره ۵۰ - کند چون دیده ما حفظ اشک خود، مکن عیبش
شماره ۵۱ - شوق به روی تیغ دویدن به پای خود
شماره ۱۰۵ - آن مرغ بینواییم، کز آشیانه ما
شماره ۱۲۴ - هرگز ندیده سایه جانانه آفتاب
شماره ۱۶۴ - آخر شدن حسن بتان، اول داغ است
شماره ۱۹۲ - لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود