رباعی ۲۴ - فرهاد ز کوه کندن بیبنیاد
رباعی ۵۴ - اسبی که بود پویه گهش چرخ نهم
شمارهٔ ۲۴ - در وصف قلعهٔ دارالامان کرمان گوید
رباعی ۱۷ - درویش که می خورد به میری برسد
شمارهٔ ۵۳ - جمع تفریق تقسیم
شمارهٔ ۸۵ - خراب گشتن مجلس خانی از گردش دور مدام، و خفتن بخت بیدار خضر خان، به پریشانی این دولت در واقعه دیدن و تعبیر آن خواب پریشان از دل خسرو خستن
بخش ۶ - گلخنی و آتش عشق
بخش ۱۰ - حکایت شیر فروش متقلب
بخش ۱۰ - آگاه کردن خسرو شیرین را از قصد سفر خود به سوی قیصر روم
بخش ۳۷ - عقد کردن خسرو شیرین را
بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن
شماره ۲۰ - مرغ دیدی که بچه زو ببرند؟
شماره ۳۱ - چون بچهٔ کبوتر منقار سخت کرد
شمارهٔ ۶۲ - در مذمت اسب خود
شماره ۷۶ - ای لک، ار ناز خواهی و نعمت
شماره ۷۸ - زان می، که گر سرشکی ازان درچکد به نیل
شماره ۸۸ - هست بر خواجه پیچیده رفتن
شماره ۹۶ - چه چیزست آن رونده تیرک خرد؟
شماره ۹۸ - ضیغمی نسل پذیرفته ز دیو
شماره ۱۰۵ - من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه