شماره ۲۷۰ - چو حرف دانه خالش، قلم مذکور میسازد
شماره ۴۰۳ - یار طفلست و،ره کوچه نجسته است هنوز
شماره ۸۵ - مو، جوهر تیغ ابروی دلجویش
شمارهٔ ۴۰ - در زادروز کودک پدرمرده یی سرود
شمارهٔ ۴۸ - تاریخ بنای خانه یی
شمارهٔ ۴۹ - تاریخ بنای مهتابی نواب خان
شمارهٔ ۵۲ - در تهنیت و تاریخ بنائی سرود
شماره ۲۴ - هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را
شماره ۸۴ - افتادگیم ساخته منظور نظرها
شماره ۹۶ - نقطه جیم جمال، آن غنچه خندان اوست
شماره ۱۱۲ - تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
شماره ۲۶۷ - هجوم خط مشکین نیست بر سیب زنخدانش
المقامة الحادیة و العشرون - فی اوصاف بلدة سمرقند
شماره ۱۳۲ - چون تو به جعد عنبرین نافه چین پراکنی
شماره ۱۹ - تا ز لگد آرد اسب چون خیزد راست
شماره ۶۴ - جای زه از آن سخت کمان ابرو داد
شماره ۷۹ - با زفت سرین کز همه بالا و بزیر
شمارهٔ ۱۵ - به یکی از دوستان نگاشته
شمارهٔ ۵۶ - به نواب اردشیر میرزا هنگامیکه در طهران ناخوش بوده نوشته
شمارهٔ ۶۴ - به احمد صفائی فرزند خود نگاشته