شماره ۷۰ - لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
شماره ۲۳ - ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر
شماره ۳۴ - به چرخ و کرخ رسیدم ز لفظ نامه تو
شماره ۳ - چو روز برسر خود کرد قیرگون چادر
شماره ۱۳ - کهتر و مهتر از وضیع و شریف
شماره ۲۵ - حسامش را لقب داده ست نصرت
شماره ۳ - نمود خون عدو برکشیده خنجر او
شماره ۲۷۴ - هر روز هست ناله مرغان درازتر
شماره ۲۷۵ - چشمش به راهی می رود مژگان نمناکش نگر
شماره ۴۳۹ - شب نه تشویش صبا نی شور بلبل داشتم
شماره ۵۳۴ - چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری
شماره ۵۵۴ - جهان به طره عنبرفشان بیارایی
شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است
شمارهٔ ۲۳ - این قصیده درمدح ابوالمظفر جلال الدین اکبرپادشاه درحین سورفرزند همایون اونورالدین محمدشاه سلیم گفته شده
شمارهٔ ۳۸ - در صفت بنای خانه ممدوح
شمارهٔ ۳۹ - این قصیده در تعریف چهره ابوالمنصور جهانگیر پادشاه گفته شده
شمارهٔ ۴۶ - ایضا در تعریف راوتی خاتم بندی بوالمنصور جهانگیر پادشاه گفته شده
شماره ۷۳ - گل طرف کلاه بر بناگوش افکند
شماره ۹۲ - می آمد و صد سپاه ناز از دنبال
شماره ۹۸ - ز طوفان خروشم، رعشه پیدا میکند دریا